|
<به نام آنکه عشق را آفرید>
سلامی به پاکی صمیمیت،
به صفای قلب و دلت،
به نوای خوش عشقت،
به نگاه پرشکوهت،
به وجود گرمت،
سلامم را پذیرا باش ای دوست داشتنی،ای بیاد ماندنی؛
بگذار در ورای سکوت هر دو بمانیم،که چنین عشقها پایدارندو به یاد ماندنی،
بگذار فقط نگاه،نقش عشق را بر پیشانی مابنگارد،
نگاه؛
ای کاش نگاهت با من بود
ای کاش تو بودی عزیزم در کنارم
ای کاش قلبها در چهرهها بود
ای کاش بین من و توزمانه دیوار نمی کشید
ای کاش ...........
|
