ای گل سرخ زندگیم ،ای نرگس باغ امیدم دوستت دارم

و یاد تو همیشه در نبض خاطرم می تپد

<به نام آنکه عشق را آفرید>

سلامی به پاکی صمیمیت،

                  به صفای قلب و دلت،

                              به نوای خوش عشقت،

                                             به نگاه پرشکوهت،

                                                              به وجود گرمت،

سلامم را پذیرا باش ای دوست داشتنی،ای بیاد ماندنی؛

بگذار در ورای سکوت هر دو بمانیم،که چنین عشقها پایدارندو به یاد ماندنی،

 بگذار فقط نگاه،نقش عشق را بر پیشانی مابنگارد،

نگاه؛

ای کاش نگاهت با من بود

                         ای کاش تو بودی عزیزم در کنارم

ای کاش قلبها در چهرهها بود

                      ای کاش بین من و توزمانه دیوار نمی کشید

                                   ای کاش ...........

به نام تنها واژه پرستیدنی(عشق) و به نام پژواک همه فریادها

تقدیم به:

واژه پر احساس عشق، نوای خوش محبت، صفای دل محزون و نگران،

به تو که چشمانت غمهای دل را از اشک خود پاک کرد و آرامش بخشید به دل،

به تو که سراسر شوری و مهری، تو که چون مرواریدی زیبا در صدف دل من جای گرفتی ،

ای همیشه به یاد ماندنی هر آنچه که بنگارم همه از جانم بر میخیزد

ای همیشه جاودان برایم بخوان و بدان عشق را، چشمانم،دستانم ، دلم، قلبم، وجودم ؛چه تفسیری می کند برای تو

امیدوارم که دل نبری از من و پذیرا باشی آنچه را که برای تو می نویسم.

زندگی قصه درد است

                زندگی قصه ناباوریست

آه از دوری

          آه از فراق

                    فغان از جدایی

عشق کو؟

        ؟

          ؟

           کجاست؟

                 ؟

                   ؟

                     ناپیداست؟